مسیرهای ناپیدا

زندگی، جریانی از انتخاب‌هاست؛ بعضی آشکار و بعضی پنهان. هر تصمیمی ک مگیریم، مسیری را روشن میکنه و هزاران مسیر دیگر را در تاریکی فرو می‌بره. اما آیا این ب معنای از دست دادن است؟!!!! یا فقط ب معنای یافتن راهی ک ب آن تعلق داریم؟

زمان، همچون سایه‌ای در کنار ما حرکت می‌کند، بی‌آنکه منتظر بماند. ما در میان خاطرات گذشته و آرزوهای آینده، در جستجوی لحظه‌ای از آرامش هستیم؛ اما غافلیم ک آرامش نه در گذشته است و نه در آینده، بلکه در همین لحظه‌ای ک آن را زندگی مکنیم.

ما همیشه ب دنبال «بهترین» هستیم، اما شاید «بهترین» چیزی نباشد ک باید پیدا کنیم، بلکه چیزی باشد ک باید بسازیم. حقیقت این است ک هیچ راهی از پیش تعیین‌شده نیست، هیچ سرنوشتی حک نشده؛ ما خود، جاده‌ایم که بر آن گام می‌نهیم.

پس شاید ب جای ترس از مسیرهای از دست‌رفته، باید ب مسیرهایی ک در حال ساختنشان هستیم، بیندیشیم. شاید بجای غرق شدن در گذشته یا آینده، باید این لحظه را زندگی کنیم—چرا که تنها دارایی واقعی ما همین لحظه است.

+ نوشته شده در جمعه نوزدهم بهمن ۱۴۰۳ ساعت 18:14 توسط حسین  |